Asset Publisher
Ochrona lasu
Ze względu na urozmaicony skład gatunkowy, dostosowany w większości wypadków do warunków siedliskowych, lasy z terenu Nadleśnictwa są w porównaniu do większości polskich lasów stosunkowo słabo zagrożone od szkodników owadzich i pożarów.
Zagrożenia drzewostanów w Nadleśnictwie Strzyżów
Znaczną część wszystkich uszkodzeń występujących w lasach Nadleśnictwa Strzyżów stanowią szkody od zwierzyny (16% wszystkich uszkodzeń), które obejmują zgryzanie młodego pokolenia drzew, spałowanie oraz wydeptywanie upraw. Występują one głównie w drzewostanach młodszych klas wieku oraz w podokapowych podsadzeniach i podrostach.
Zagrożeniem są również choroby grzybowe. Najczęściej odnotowywane choroby grzybowe to: rak jodły w jedlinach, huby pniowe w drzewostanach bukowych oraz huba korzeniowa i opieńka w drzewostanach sosnowych na gruntach porolnych. Mają one jednak marginalne znaczenie dla gospodarki leśnej. Groźne jest natomiast zamieranie jesionów w drzewostanach jesionowych i z jego udziałem, będące wynikiem patologicznej działalności grzyba Chalara fraxinea.
Znikome jest zagrożenie ze strony owadów: szkodników pierwotnych sosny oraz szkodników wtórnych. W drzewostanach jodłowych widoczna jest obecność obiałki korowej.
Uszkodzenia w drzewostanach są powodowane również przez czynniki abiotyczne. Są to przede wszystkim silne wiatry i okiść śnieżna. Sporadycznie powstają szkody wywoływane przez okresowe wahania poziomu wód gruntowych oraz osuwiska.
Inny rodzaj zagrożeń wpływających na stan drzewostanów, to zagrożenia antropogeniczne, czyli związane z wpływem człowieka na środowisko. Na terenie Nadleśnictwa Strzyżów są to: kradzież drewna, kłusownictwo, zaśmiecanie lasu, nielegalne wjazdy pojazdami silnikowymi oraz pozyskanie choinek i stroiszu. Ich powstawaniu sprzyjają położenie gruntów wokół dużych miast, rozdrobnienie kompleksów leśnych i znaczne zaludnienie.
Lasy Nadleśnictwa zgodnie z zarządzeniem Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 6 września 1993 r. zostały zaliczone do III kategorii zagrożenia pożarowego. Mimo że pożary lasu zdarzają się bardzo rzadko istnieje pewne zagrożenie związane z problemem wypalania traw.
Do podstawowych działań Nadleśnictwa zapobiegających powstawaniu szkód ze strony wymienionych zagrożeń należą:
- wpływ na realizację przez koła łowieckie zadań w zakresie gospodarki łowieckiej, poprawa warunków bytowania zwierzyny, zabezpieczanie sadzonek, odpowiednie zabiegi hodowlane.
- przestrzeganie doboru składu gatunkowego drzewostanów do warunków siedliskowych, prawidłowe i terminowe wykonywanie cięć pielęgnacyjnych,
- zastępowanie jesionu w uprawach innymi gatunkami, usuwanie powstających złomów i wywrotów oraz drzew z oznakami chorobowymi, terminowe wywożenie pozyskanego drewna,
- monitorowanie drzewostanów ze względu na możliwość wystąpienia huby korzeniowej i opieńki oraz szkodników owadzich,
- ochrona mrowisk, pozostawianie drzew dziuplastych, dokarmianie ptaków oraz zwiększanie ilości skrzynek lęgowych dla ptaków,
- akcje edukacyjne propagujące prawidłowe zachowania w lesie, ukierunkowanie ruchu turystycznego, oznakowanie powierzchni objętych stałym lub okresowym zakazem wstępu do lasu i egzekwowanie ustanowionych zakazów.
Asset Publisher
Asset Publisher
Rezerwat Herby
Rezerwat Herby
Rezerwat został utworzony 31 sierpnia 1999 roku. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie oryginalnych wychodni skalnych zlokalizowanych na grzbiecie pasma Herbów, porośniętego lasami grabowymi i buczyną, odsłoniętych utworów skalnych oraz malowniczego przełomu Wisłoka - "Bramy Frysztackiej". Powierzchnia rezerwatu wynosi 145,61 ha.
Rezerwat należy do rodzaju rezerwatów przyrody nieożywionej. Obiekt leży w granicach Czarnorzecko- Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego. Rzeźba terenu jest tu bardzo urozmaicona. Najniższy punkt rezerwatu ma wysokość około 235 m n.p.m., najwyższym punktem jest kulminacja około 455 m n.p.m.
Flora rezerwatu obejmuje około 160 gatunków roślin, z których 13 podlega ochronie gatunkowej. Są to: buławnik mieczolistny, wawrzynek wilczełyko, kruszczyk szerokolistny, widłak wroniec, widłak jałowcowaty, kopytnik pospolity, marzanka wonna, kalinka koralowa.
Głównym gatunkiem lasotwórczym na terenie rezerwatu jest jodła i buk. Te dwa gatunki razem zajmują 76 % powierzchni obiektu. Pozostałe gatunki, takie jak: dąb szypułkowy, jawor, grab i sosna, występują w formie domieszek.
W starym kamieniołomie w Cieszynie swój początek bierze „Szlak edukacji ekologicznej", na którym umieszczono tablice informacyjne i urządzenia turystyczne. Szlak powstał dzięki wspólnym działaniom Gminy Frysztak i Nadleśnictwa.
