Asset Publisher
Rezerwat Góra Chełm
Na zdjęciu zbiorowisko roślinne żyznej buczyny karpackiej (fot. archiwum Nadleśnictwa Strzyżów)
Zabytkowa drewniana kapliczka (fot. archiwum Nadleśnictwa Strzyżów)
Owiana legendą lipa (fot. archiwum Nadleśnictwa Strzyżów)
Lilia złotogłów - objęty ochroną gatunek rośliny występujący na terenie rezerwatu przyrody Góra Chełm (fot. archiwum Nadleśnictwa Strzyżów)
Buławnik mieczolistny - objęty ochroną gatunek rośliny występujący na terenie rezerwatu przyrody Góra Chełm (fot. archiwum Nadleśnictwa Strzyżów)
Rezerwat został utworzony 14 czerwca 1996 roku. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie zróżnicowanych ekosystemów leśnych porastających Górę Chełm, reprezentujących żyzną buczynę karpacką i grąd subkontynentalny. Powierzchnia rezerwatu wynosi 154,42 ha.
Rezerwat leży w granicach Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego. Teren rezerwatu obejmuje jedno z bardziej charakterystycznych miejsc Pogórza Strzyżowskiego jakim jest pasmo Klonowej Góry. Pasmo to zaliczane jest do najwyższych i najbardziej urozmaiconych w jego zasięgu. Górę Chełm wyróżnia ponadto obecność licznych źródeł wody pitnej o wysokiej jakości. Najcenniejszymi na obszarze rezerwatu są ekosystemy leśne oraz stanowiące ich element zbiorowiska roślinne. Największą powierzchnię w rezerwacie zajmuje zespół żyznej buczyny karpackiej Dentario glandulosae – Fagetum w formie reglowej. Ponadto na uwagę zasługuje zbiorowisko: grądu subkontynentalnego Tilio-Carpinetum, jak i podgórskiego łęgu jesionowego Carici remotae-Fraxinetum.
We florze rezerwatu liczną grupę stanowią rośliny górskie oraz chronione i rzadkie. Spośród nich do najcenniejszych należą: buławnik mieczolistny, kruszczyk siny, szerokolistny i rdzawoczerwony, storczyk plamisty, gnieźnik leśny.
Kompleksy leśne, w skład których wchodzi omawiany rezerwat, znajdują się w zasięgu areału osobniczego wielu cennych gatunków fauny.
Asset Publisher
Asset Publisher
Rezerwat Herby
Rezerwat Herby
Fot. Roman Kula
Fot. Roman Kula
Fot. Jacek Lasota
Rezerwat został utworzony 31 sierpnia 1999 roku. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie oryginalnych wychodni skalnych zlokalizowanych na grzbiecie pasma Herbów, porośniętego lasami grabowymi i buczyną, odsłoniętych utworów skalnych oraz malowniczego przełomu Wisłoka - "Bramy Frysztackiej". Powierzchnia rezerwatu wynosi 145,61 ha.
Rezerwat należy do rodzaju rezerwatów przyrody nieożywionej. Obiekt leży w granicach Czarnorzecko- Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego. Rzeźba terenu jest tu bardzo urozmaicona. Najniższy punkt rezerwatu ma wysokość około 235 m n.p.m., najwyższym punktem jest kulminacja około 455 m n.p.m.
Flora rezerwatu obejmuje około 160 gatunków roślin, z których 13 podlega ochronie gatunkowej. Są to: buławnik mieczolistny, wawrzynek wilczełyko, kruszczyk szerokolistny, widłak wroniec, widłak jałowcowaty, kopytnik pospolity, marzanka wonna, kalinka koralowa.
Głównym gatunkiem lasotwórczym na terenie rezerwatu jest jodła i buk. Te dwa gatunki razem zajmują 76 % powierzchni obiektu. Pozostałe gatunki, takie jak: dąb szypułkowy, jawor, grab i sosna, występują w formie domieszek.
W starym kamieniołomie w Cieszynie swój początek bierze „Szlak edukacji ekologicznej", na którym umieszczono tablice informacyjne i urządzenia turystyczne. Szlak powstał dzięki wspólnym działaniom Gminy Frysztak i Nadleśnictwa.