Asset Publisher Asset Publisher

Rezerwat Góra Chełm

Rezerwat został utworzony 14 czerwca 1996 roku. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie zróżnicowanych ekosystemów leśnych porastających Górę Chełm, reprezentujących żyzną buczynę karpacką i grąd subkontynentalny. Powierzchnia rezerwatu wynosi 154,42 ha.

Rezerwat leży w granicach Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego. Teren rezerwatu obejmuje jedno z bardziej charakterystycznych miejsc Pogórza Strzyżowskiego jakim jest pasmo Klonowej Góry. Pasmo to zaliczane jest do najwyższych i najbardziej urozmaiconych w jego zasięgu. Górę Chełm wyróżnia ponadto obecność licznych źródeł wody pitnej o wysokiej jakości. Najcenniejszymi na obszarze rezerwatu są ekosystemy leśne oraz stanowiące ich element zbiorowiska roślinne. Największą powierzchnię w rezerwacie zajmuje zespół żyznej buczyny  karpackiej Dentario glandulosae – Fagetum w formie reglowej. Ponadto na uwagę zasługuje zbiorowisko: grądu subkontynentalnego Tilio-Carpinetum, jak i podgórskiego łęgu jesionowego Carici remotae-Fraxinetum.
We florze rezerwatu liczną grupę stanowią rośliny górskie oraz chronione i rzadkie. Spośród nich do najcenniejszych należą: buławnik mieczolistny, kruszczyk siny, szerokolistny i rdzawoczerwony, storczyk plamisty, gnieźnik leśny.
Kompleksy leśne, w skład których wchodzi omawiany rezerwat, znajdują się w zasięgu areału osobniczego wielu cennych gatunków fauny.


Asset Publisher Asset Publisher

Back

Rezerwat Wielki Las

Rezerwat Wielki Las

Rezerwat został utworzony 25 lipca 1997 roku. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie kompleksu leśnego z licznym udziałem starodrzewu bukowego. Powierzchnia rezerwatu wynosi 87,89 ha.

Rezerwat położony jest w obrębie Strzyżowsko–Sędziszowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Rezerwat „Wielki Las" obejmuje ochroną jeden z cenniejszych pod względem przyrodniczym fragmentów żyznej buczyny karpackiej porastającej wyższe partie Pogórza Dynowskiego.
W obrębie rezerwatu występują liczni przedstawiciele flory górskiej oraz szereg roślin rzadkich i chronionych. Spośród nich do najcenniejszych należą dwa taksowy reprezentujące rodzinę storczykowatych: buławnik mieczolistny oraz gnieźnik leśny, bezzieleniowy saprofit związany z cienistymi lasami bukowymi. Cennym elementem istniejącego tu ekosystemu leśnego jest również drzewostan, który na znacznej części rezerwatu ma charakter ok. 100- letniego starodrzewu bukowego. Kompleksy leśne, w skład których wchodzi omawiany rezerwat, znajdują się w zasięgu areału osobniczego wielu cennych gatunków fauny. Z rzadszych przedstawicieli tej grupy wymienić należy: dzięcioła czarnego, lelka kozodoja, puszczyka uralskiego, kobuza, trzmielojada, pójdźkę, sowę uszatą, bociana czarnego, salamandrę plamistą. Na terenie rezerwatu spotkać można również ginącego przedstawiciela entomofauny – kozioróg bukowiec. Przez teren rezerwatu przebiega leśna ścieżka dydaktyczna.