Asset Publisher
Ścieżki dydaktyczne
Edukacja leśna oparta jest także o ścieżki przyrodniczo-edukacyjne, na których odbywają się zajęcia w lesie. Ścieżki umożliwiają przyrodniczą turystykę poznawczą, a dzięki tablicom informacyjnym omawiającym zagadnienia przyrodniczo-leśne stanowią element edukacji ekologicznej społeczeństwa prowadzonej przez leśników.
W Nadleśnictwie Strzyżów znajduje 5 się ścieżek przyrodniczo-leśnych o funkcjach dydaktycznych:
1. Leśna ścieżka dydaktyczna przy rezerwacie przyrody Wielki Las
2. Ścieżka przyrodniczo-edukacyjna w rezerwacie przyrody Mójka - "Szlak Bobra" i "Szlak Jelenia"
3. Szlak „Kwiat Jelenia”
4. Szlak Edukacji Ekologicznej na terenie Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego
5. Ścieżka przyrodnicza w rezerwacie przyrody Wilcze
Ścieżka przyrodniczo-edukacyjna w rezerwacie „Mójka"
Ścieżka składa się z dwóch szlaków: „Szlaku Bobra" oznaczonego kolorem czerwonym, który jest łatwiejszy i krótszy (orientacyjny czas przejścia wynosi 1,5 godz.) oraz „Szlaku Jelenia" oznaczonego kolorem żółtym, zdecydowanie trudniejszego: trasa biegnie przez jary i potoki do „Błędnego kamienia", a zataczając pętle łączy się ponownie ze szlakiem bobra. Obydwie trasy kończą się w punkcie wyjścia przy polu turystycznym, obok drogi Ujazdy – Kąkolówka. Do ścieżki można dojechać od północy drogą na trasie Błażowa – Ujazdy, od wschodu drogą na trasie Przemyśl – Domaradz i w miejscu Ujazdy skręcić w prawo w kierunku Błażowej. Jadąc z obu stron zatrzymujemy się na parkingu. Po drugiej stronie drogi widnieje brama wejściowa, która jest jednocześnie punktem końcowym obu szlaków.
Ścieżka „Szlakiem Bobra" w całości prowadzi przez obszar objęty ochroną rezerwatową – rez przyrody Mójka. Ścieżka liczy 14 przystanków oznaczonych tablicami edukacyjnymi omawiającymi m.in.: budowę warstwową lasu, proces odnowienia lasu, charakterystykę drzew liściastych i iglastych oraz ekosystemu leśnego. Ponadto tablice przedstawiają bogactwo florystyczne i faunistyczne rezerwatu oraz wyjaśniają, co to jest mikoryza, na czym polega sukcesja ekologiczne oraz jaką rolę pełni martwe drewno w lesie.
„Szlak Jelenia” jest szlakiem dłuższym i trudniejszym do przejścia. Przeznaczony jest dla młodzieży oraz starszych turystów, którzy cenią sobie długie wędrówki po leśnych ostępach. Przez jary i potoki szlak ten wiedzie do „Błędnego Kamienia” i zataczając pętlę łączy się ponownie ze „Szlakiem Bobra”.
Przewidywany czas przejścia dla całej ścieżki to 4-5 godzin.
W południowo-wschodniej części rezerwatu na skraju lasu znajduje się pomnik przyrody nieożywionej „Błędny kamień". Z kolei ok. 200 m od pola turystycznego, w stronę Ujazdów, już poza rezerwatem, po prawej stronie drogi stoi drugi pomnik przyrody buk „Miłosz".

Ścieżka "Kwiat Jelenia"
Ścieżka o nazwie „Kwiat Jelenia, to odgałęzienie „Szlaku Bobra” i „Szlaku Jelenia”. Trasa ścieżki rozpoczyna się na polu turystycznym Popielak na Wyrębach, następnie prowadzi przez las gospodarczy do pomnika przyrody „Błędny Kamień” leżącego już w rezerwacie przyrody. W tym miejscu ścieżka „Kwiat Jelenia” łączy się ze „Szlakiem Jelenia”.
Ścieżka przebiega w terenie o urozmaiconej i mocno ukształtowanej rzeźbie typowej dla obszaru pogórzy. Wiedzie zarówno, wzdłuż ściany lasu, jak i po zboczach wzgórza Popielak czy przekracza leśny potok. Ma charakter terenowy, o czym należy pamiętać wybierając ją na wycieczkę czy spacer.

Leśna ścieżka dydaktyczna przy rezerwacie „Wielki Las"
Długość ścieżki wynosi ok. 2 km, punktem początkowym i kończącym ścieżkę jest pole biwakowe, gdzie można odpocząć i zapalić ognisko. Na przejście całej trasy trzeba poświęcić ok. 2 do 3 godz. Do ścieżki można dojechać od północy drogą na trasie Rzeszów – Krosno w miejscowości Czudec w odległości ok. 1 km od rynku należy skręcić w prawo przed przystankiem autobusowym. Można również skorzystać z drogi Rzeszów – Wola Zgłobieńska – Iwierzyce. Zaś od południa na trasie Strzyżów – Rzeszów 9 km od Strzyżowa, 200 m od skrzyżowania drogi głównej z drogą podrzędną do Pstrągowej należy skręcić w lewo.
Ścieżka składa się z 12 przystanków z tablicami informacyjnymi. Tematy przystanków na ścieżce to: 1. Budowa lasu, 2. Drzewa naszych lasów, 3. Grzyby, 4. Drzewa dziuplaste, 5. Bagienko śródleśne, 6. Zwierzęta naszych lasów, 7. Odnowienie lasu, 8. Runo leśne, 9. Dokarmianie zwierzyny, 10. Łąka śródleśna, 11. Buczyna karpacka, 12. Ochrona ptaków

Szlak Edukacji Ekologicznej
Szlak obejmuje swym zasięgiem północną część Gminy Frysztak, która leży w na terenie Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego. Szlak tworzą 3 ścieżki dydaktyczne:
1. Ścieżka przyrodniczo-geologiczna „Góra Chełm"
2. Ścieżka historyczno-przyrodnicza „Schrony"
3. Ścieżka przyrodniczo-geologiczna „Herby"
Szlak prowadzi ciekawymi zakątkami Pogórza Strzyżowskiego, od doliny Wisłoka – „Brama Frysztacka", poprzez grzbiet Mniszek, Zagórza i dolinę Stępinki, z której wspina się na szczyt Chełmu. Poznawanie 10 kilometrowej trasy możliwe jest pieszo lub na rowerze. Każda ścieżka jest oznaczona innym kolorem; na ścieżkach rozstawione są tablice informacyjne ogólne i szczegółowe. Idąc szlakiem podziwiać możemy: świat fauny i flory (obserwacja i rozpoznawanie roślin, grzybów, zwierząt), wytwory natury (jary, dolinki, skałki-ostańce, przełom Wisłoka), świadectwa historii (pozostałości kamieniołomu, kompleks schronowy, kapliczka na Chełmie).

Ścieżka przyrodnicza w rezerwacie przyrody Wilcze
Ścieżka spacerowo-przyrodnicza liczy ok. 6 kilometrów długości oraz rozpoczyna się i kończy przy wiacie turystycznej. Wędrując można zrobić pętle, zaczynając i kończąc swój marsz w tym samym miejscu, tj. przy polu turystycznym z wiatą, do którego możliwy jest dojazd samochodem od strony Kąkolówki i Lecki. Trasa ścieżki poprowadzona jest przez las bukowo-jodłowy z domieszką wielu gatunków liściastych i iglastych występujących na terenie Pogórza Dynowskiego. Ścieżka przebiega u podnóża grzbietu, który osiąga wysokość 506 metrów na wzgórzu o podwójnej nazwie Wilcze-Patria nad Gwoźnicą i Kąkolówką. Teren, w którym wyznaczono ścieżkę ma urozmaiconą rzeźbę, jednak jej przejście nie jest wymagające pod względem trudności i nie wymaga infrastruktury to ułatwiającej w postaci barierek czy schodków.
Pasmo Wilczego, to jedno z najdłuższych ciągów wzniesień na Pogórzu Dynowskim. Najwyższy szczyt pasma to Wilcze (506 m), nazywane też Patryją lub Patrią. Według lokalnych podań w lasach pasma grasowały watahy wilków porywające konie. Pod szczytem ludność z okolicznych miejscowości pozyskiwała kamień - widoczne są w tym miejscu wyrobiska piaskowca. Szczyt upodobał sobie również poeta Julian Przyboś często nawiązujący do niego w swojej twórczości. Na wierzchołku Wilczego znajduje się wysoki metalowy krzyż z wmurowaną tablicą pamiątkową. Ze szczytu Wilczego mamy ograniczony widok na wzniesienia Pogórza Dynowskiego, szczyty Beskidu Niskiego, a przy dobrej widoczności (inwersja) nawet na Tatry.

